'Zie De Mens'

In contact met Geestelijke en spirituele dimensies.
Een uitnodiging...




VIER MEI


Een schaduw valt over het landschap

als op vier mei in de avond

de klok acht keer slaat.


Mensen zijn in gedachten,

wachtend op wat er komen gaat,

als gemeenschap samengekomen,

om te herdenken

wat een leed, lang geleden

mensen toen is aangedaan.


Kan het niet steeds

hier en nu

en elk moment

opnieuw ontstaan,

als de mens niet heeft begrepen

wat de basis is van zijn bestaan?


“Oh, Bron van Licht”,

in mijzelf geroepen,

in nood vragend naar haar bestaan,

toen er geen Licht meer was,

slechts duister

een niet verder kunnen gaan.


Ieder mens is blijven twijfelen

of het geluk dat op hem wacht

in zichzelf wel ligt besloten

ook in de diepste, donkerste nacht.


Juist dan kan in een flits

een straal worden herkend,

van Licht, van Liefde

voor ieder mens bestemd.

Herkennend ieders eigen aandeel,

wat is daarvan mijn eigen draad?

Een draad die ik kan volgen,

om te zien

wat ik zelf kan doen misschien

om het leed te doen keren,

misverstand om van te leren,

mijn kracht durven gebruiken.


Sterk durven staan,

al is het maar in zachte woorden

die toch niet mis zijn te verstaan.


Sprankelend Licht daar in mijzelf

leven gevend en vanzelf

vrijheid met zich dragend,

voor de ander en voor wie ìk ben

in een altijd weer samenkomen.


Hemel en aarde,

een gelijkwaardig belang,

hoor het gezang

van de vogels in de natuur,

hun leven zo puur.


Laat ons richten naar die natuur in ons

en dan samen, als een sterk gegons

het leven vieren in al zijn pracht,

vergeten zullen we niet die donkere nacht.


Maar zon en Licht zijn ons bestaan

laten we zo dan verder gaan,

tot ieder en allen dit hebben begrepen

en niemand meer verstopt zit, benepen.


Ieder in zijn eigen pracht

van innerlijke kracht,

opgedragen aan het scheppende geheel

van Liefde.

(06-05-2018)




* Nu, 4 mei 2020, in verband met het Corona virus: Als gemeenschap in gedachten samengekomen.